Είναι γνωστή εδώ και χρόνια η ακραία εκμετάλλευση που ζουν οι εργαζόμενοι/ες στα Jumbo. Όσοι/ες έχουν περάσει από αυτό είναι μάρτυρες των πιο ακραίων τακτικών εργασιακής ζούγκλας. Και πρόκειται μάλιστα για χιλιάδες εργαζόμενους/ες, καθώς η εταιρεία χρησιμοποιεί τη γνωστή τακτική των βραχυπρόθεσμων συμβάσεων (ακόμα και ολιγοήμερων) με αποτέλεσμα να λειτουργεί ως "πλυντήριο εργαζομένων". Τώρα, η επιχείρηση, με τον εσωτερικό κανονισμό που επιβάλει, φτάνει σε ακόμα μεγαλύτερα επίπεδα εκμετάλλευσης:
- Έχει το δικαίωμα να μετακινεί οποιονδήποτε εργαζόμενο/η από το τμήμα, το κατάστημα ή την εγκατάσταση που εργάζεται σε άλλο τμήμα ή κατάστημα ή εν γένει θέση της ίδιας ή σχετικής ειδικότητας στα όρια της Ελληνικής Επικράτειας. Μπορεί δηλαδή ένας/μία εργαζόμενος/η να δουλεύει τα Χριστούγεννα στην Θεσσαλονίκη, το Πάσχα στην Αθήνα και το καλοκαίρι στη Ρόδο!
- Η εταιρεία μπορεί να επιβάλει πρόστιμο «στον παραβάτη – εργαζόμενο» αφαιρώντας του μέχρι και το 1/4 του μηνιαίου μισθού του (!). Ποιες είναι αυτές οι παραβάσεις; Να διαμαρτυρηθεί για τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας; Να συνδικαλισθεί;
- Ορίζει ότι ως χρόνος εργασίας θεωρείται αποκλειστικά και μόνο εκείνος, κατά τον οποίο οι εργαζόμενοι/ες παρέχουν πραγματική υπηρεσία που τους έχει ανατεθεί. Δηλαδή το διάλειμμα (των πολύωρων εξοντωτικών ωραρίων) , η προετοιμασία (αλλαγή ενδυμασίας κτλ) δεν θεωρούνται εργάσιμος χρόνος κάνοντας ακόμα περισσότερο λάστιχο τη ζωή των εργαζομένων.
- Η εταιρεία φέρει την ιδιότητα του «Υπεύθυνου Επεξεργασίας Προσωπικών Δεδομένων» και μπορεί να φακελώνει με όποιον τρόπο θέλει εργαζόμενους/ες, καταναλωτές και προμηθευτές.
Αυτή είναι η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση. Είναι κομμένη και ραμμένη πάνω στην ακραία εκμετάλλευση των εργαζομένων που βιώνουν τον εργασιακό μεσαίωνα σε όλο του το μεγαλείο. Τα ωράρια ελαστικοποιούνται, οι μισθοί πετσοκόβονται, τα δώρα δεν καταβάλλονται, οι άδειες δεν αποδίδονται, η κυριακάτικη αργία καταστρατηγείται.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΩΡΑ ΤΑ ΦΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Η απάντηση των εργαζομένων σε όλη αυτήν την επίθεση δεν μπορεί να είναι υποταγή στην τρομοκρατία της εργοδοσίας και στις απαιτήσεις της κυβέρνησης. Δεν μπορούμε να συναινούμε στα σχέδιά τους, και να ανεχόμαστε την τρομοκρατία στο χώρο εργασίας μας, περιμένοντας να έρθει η σειρά μας. Ο μόνος δρόμος είναι η οργάνωση μας στους χώρους δουλειάς μέσα από τη συμμετοχή μας στα σωματεία, η πάλη για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας που να μας προστατεύει από την εργοδοσία, ο συντονισμός με εργατικές συλλογικότητες μέχρι να ακουστεί η φωνή μας. Χωρίς μια τέτοια κινητοποίηση είναι βέβαιο πως το εργασιακό τοπίο θα συνεχίσει να χειροτερεύει και οι εργαζόμενοι/ες να ζουν όλο και χειρότερα εξαιτίας του.
Είδαμε πρόσφατα μέσα από τον αγώνα των διανομέων της e-food τι συμβαίνει όταν οι εργαζόμενοι οργανώνονται. Κερδίζουν μάχες, ρίχνουν κολοσσούς, παίρνουν πίσω τα δικαιώματα τους, καλυτερεύουν τη ζωή τους. Ο καιρός που τα μεγαλοαφεντικά και οι κάθε λογής εταιρείες έκαναν ότι ήθελαν εις βάρος μας έχουν τελειώσει.
Τα «δώρα» δεν τα φέρνει ούτε ο Αι Βασίλης, ούτε ο Βακάκης. Τα φτιάχνουν με τον ιδρώτα τους οι εργαζόμενοι/ες, οι πωλητές/τριες, οι αποθηκάριοι/ες. Χωρίς αυτούς/ες γρανάζι δεν γυρνά.
- Να μην περάσει ο εσωτερικός κανονισμός στα Jumbo
- Να καταργηθεί κάθε μορφή ελαστικής εργασίας
- Συλλογικές
συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά
δικαιώματα
