Σύσκεψη συντονισμού για έναν μόνιμο ταξικό συντονισμό σωματείων, συλλογικοτήτων, συνδικαλιστ(ρι)ών, Κυρ. 15/2, 55μ

 

Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ, Σάββατο 9/9, Καμάρα, 6μμ

 

 

 Δεν σκύβουμε το κεφάλι σε κυβέρνηση και εργοδοσία

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 6μμ ΚΑΜΑΡΑ

Εκατομμύρια εργαζομένων, συνταξιούχων, ανέργων, νεολαίας αφού έβγαλαν τον χειμώνα με «pass», δηλαδή με ηλεκτρονικά συσσίτια, ψήφισαν στις αρχές του καλοκαιριού για τον «καλύτερο» διαχειριστή της εξαθλίωσης τους. Η κυβέρνηση των δολοφόνων δεκάδων νέων στα Τέμπη και εκατοντάδων προσφύγων στην Πύλο θέλει τώρα να συνεχίσει το έργο της. Να περάσει σε σαρωτική επίθεση σε ότι έχει απομείνει από εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, καθώς πολύς κόσμος αισθάνεται απογοητευμένος μετά την κατάρρευση της λογικής των εκπροσώπων και της «αριστερής» κυβερνητικής διαχείρισης εντός ΕΕ-ΝΑΤΟ και «ελεύθερης αγοράς». Η «ελευθερία» αυτής, προϋποθέτει τη σκλαβιά της εργατικής τάξης και την καταστροφή της φύσης, όταν αυτή στέκεται εμπόδιο. Το νέο νομοσχέδιο Γεωργιάδη, κηρύσσει πόλεμο προς την εργατική τάξη.

Ετοιμάζει νόμο, που αν περάσει θα δώσει την χαριστική βολή σε όλες τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος μετά το Σικάγο. Στόχος να γίνει νόμιμη ακόμα και η 16ωρη εργασία την ημέρα σε 2 αφεντικά.

Οι μισθοί πείνας και οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις είναι έργο βέβαια όλων των κυβερνήσεων, που σχεδιασμένα και με «συνέχεια του κράτους» έχουν μετατρέψει την εργατική τάξη σε μια άμορφη μάζα απασχόλησης, ανεργίας, μαθητείας.

Γι’ αυτό έρχεται και θεσμικά πλέον ο όρος «δόκιμος εργαζόμενος» με τη δεύτερη εξαγγελία Γεωργιάδη για περίοδο μαθητείας 6 μηνών μετά τη λήξη της οποίας θα λύεται η σύμβαση αυτομάτως και αζημίως, ενώ η θεσμοθέτηση της δυνατότητας παράτασης του εργασιακού βίου ως τα 74 δείχνει τις προθέσεις τους και για το ασφαλιστικό.

Το ζητούμενο της εποχής είναι η ανάγκη αντεπίθεσης της εργατικής τάξης, η συσπείρωση και συγκρότηση ανθρώπων στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, σε συλλογικότητες αγώνα, η αντιπαράθεσης με την κυρίαρχη πολιτική.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση, ο πόλεμος, οι ανταγωνισμοί δείχνουν ότι το σύστημα και οι δυνάμεις του μόνο σταθεροποιημένες και ακλόνητες δεν είναι.

Η εργατική, τάξη, η ανυπόταχτη νεολαία, οι μετανάστες δεν θα ζήσουμε ζωή μισή. Οργανώνουμε ήδη τον αγώνα μας χωρίς τον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ, σε αντιπαράθεση με την ηττοπάθεια της αναμονής «άλλων συσχετισμών». Τους συσχετισμούς τους φτιάχνει η σύγκρουση, ο ανυποχώρητος αγώνας, η διεκδίκηση μιας ζωής ολόκληρης.

Γι΄ αυτό η διαδήλωση στις 9 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ όπου ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει την πολιτικής αφαίμαξης του λαού, από τη νέα κυβέρνηση, πρέπει να δώσει το μήνυμα ότι αυτή η πολιτική που διαλύει τις ζωές μας δεν θα περάσει. Να διεκδικήσουμε την ανατροπή όλων των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αντεπιτεθούμε στοχεύοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας.

-Κανένας βασικός µισθός κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά

-Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας παντού µε βάση τις σύγχρονες ανάγκες µας, που να καλύπτουν όλους τους εργαζόµενους

-Σταθερή δουλειά και ενιαίες εργασιακές σχέσεις παντού. Όχι στη µερική και ελαστική απασχόληση και όλες τις «ευέλικτες» µορφές απασχόλησης

-Μείωση του χρόνου εργασίας. Καθολική εφαρµογή των 30 ωρών εργασίας/εβδοµάδα, 6 ώρες/ηµέρα, 5 µέρες/εβδοµάδα.

-Πλήρη Κοινωνική Ασφάλιση για κάθε εργαζόμενο, συνταξιούχο και άνεργο

-Προστασία του λαϊκού εισοδήματος. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια

Καλούμε τα σωματεία, τις εργατικές και λαϊκές συλλογικότητες αγώνα, τους φοιτητικούς συλλόγους στη συνδιοργάνωση της ταξικής συγκέντρωσης και διαδήλωσης, παράλληλα με πρωτοβουλίες οργάνωσης της αναγκαίας εργατικής αντιπολίτευσης που θα σταματήσει όσα ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει στην ΔΕΘ

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

1. Αγαπητός Θανάσης, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ), πρ. περιφερειακός σύμβουλος Κεντρ. Μακεδονίας με την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

2. Βαγιωνάκη Μερόπη, δικηγόρος περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης

3. Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

4. Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος ηλεκτρολόγος, δημοτ. σύμβουλος Θέρμης, μέλος ΔΣ
Σωματείου Συνταξιούχων “Η Συσπείρωση”

5. Γαζάκης Αντώνης, γραμματέας Α΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

6. Γαλατάς Ζώης, δημοτ. υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ιωαννίνων,
περιφερειακός σύμβουλος Ηπείρου

7. Γκότσης Στάθης, γεν. γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠ.ΠΟ. Αττικής, Στερεάς και
Νήσων, μέλος Ε.Ε. Πανελ. Ομοσπ. Εργαζομένων ΥΠΠΟ, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

8. Δώδου Λήδα, ιστορικός-ερευνήτρια, περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την
Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

9. Ζαγανίδης Χρήστος, καθηγητής, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και μέλος του ΓΣ της ΕΔΟΘ

10. Θεοδωρίδου Ευδοξία, εκπαιδευτικός, γραμματέας του ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

11. Καλογρηάς Μένιος, νοσηλευτής, νοσοκομείο Αγ. Παύλος Θεσσαλονίκης, μέλος της Πρωτοβουλίας Αγώνα Νοσηλευτών

12. Καπακτσής Αλέξανδρος, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου
Θεσσαλονίκης

13. Κάτσαρης Παναγιώτης, γεωπόνος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ– ΔΗΜΗΤΡΑ, περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου με την Ανταρσία στο Μοριά

14. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

15. Κοιλάκου Σύλβια, πολιτ. μηχανικός, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Αθήνας

16. Κοσίνας Χρήστος, βιολόγος, περιφερειακός σύμβουλος στη Δυτική Ελλάδα

17. Κοσμοπούλου Όλγα, γιατρός, ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας, ΔΣ ΕΙΝΑΠ

18. Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος, πρ. περιφερειακή σύμβουλος με την Αντικαπιταλιστική
Ανατροπή στην Αττική

19. Κρεασίδης Γιώργος, καθηγητής, μέλος ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης και της ΕΕ της ΕΔΟΘ

20. Κρίτσας Σωτήρης, συνταξιούχος, υπεύθ. δημοσίων σχέσεων του Σωματείου Συνταξιούχων «Η
Συσπείρωση»

21. Λαθήρα Γιάννα, καθηγήτρια, πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

22. Λαθήρας Γιάννης, μέλος ΔΣ της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), πρ. δημοτ. σύμβουλος Νεάπολης-Συκεών-«Η Πόλη Αλλιώς»

23. Λιαμπότης Σωτήρης, μέλος του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσπρωτίας

24. Λιόντος Βασίλης, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Χανίων, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

25. Μακρυγιάννης Στέφανος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Ροδόπης

26. Μανάβης Νίκος, δημοσιογράφος, περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου με την Ανταρσία στο
Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

27. Μανίκας Σταύρος, εργαζόμενος στις συγκοινωνίες, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου ΟΑΣΑ

28. Μονάκη Ρόζυ, ηθοποιός, μέλος της Συνέλευσης Αγωνιζόμενων Ηθοποιών

29. Μούστος Φώτης, μέλος Συλλόγου Φαρμακοϋπαλλήλων Καρδίτσας, μέλος «Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στην Πράσινη Ανάπτυξη και στα Αιολικά στα Άγραφα»

30. Μούτσα Μικέλ, μέλος Συλλόγου φοιτητών ΠΑΜΑΚ, εργαζόμενος-φοιτητής

31. Μπινιώρης Νίκος, εργαζόμενος Ο.Τ.Α., μέλος Γεν. Συμβουλίου ΠΟΕ-ΟΤΑ

32. Μυλωνοπούλου Ζωή, δημοτική υπάλληλος, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων
Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

33. Νάνος Βαγγέλης, γεωπόνος, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

34. Νέζου Λίνα, εργαζόμενη στο Γάλα- Τρόφιμα- Ποτά, μέλος της Ταξικής Ενότητας Ιωαννίνων

35. Ξενόπουλος Κώστας, ελευθ. επαγγελματίας, πρ. δημοτικός σύμβουλος Δ. Θεσσαλονίκης με την Πόλη Ανάποδα-Δύναμη Ανατροπής

36. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γ. γραμματέας του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσ/νίκης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

37. Παπανικολάου Πάνος, νευροχειρουργός, γεν. γραμματέας της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε.

38. Περεντίδης Θεόδωρος, μέλος Συλλόγου Φοροτεχνικών-Λογιστών Βορείου Έβρου, περιφερειακός σύμβουλος με την Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη

39. Ρέππα Ντίνα, δασκάλα, μέλος του Δ.Σ της ΔΟΕ

40. Ρίζος Μιχάλης, γιατρός, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, πρ. μέλος Εκτ.Επιτροπής ΑΔΕΔΥ

41. Σαραϊδάρη Πόπη, καθηγήτρια, μέλος Δ.Σ. της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

42. Σιτέλας Κώστας, εργαζόμενος στο Δήμο Καλαμαριάς, μέλος της ΕΕ της ΕΔΟΘ

43. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Ζ’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Θεσ/νίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ, πρ. δημοτ. σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

44. Ταλαχούπης Νίκος, οικοδόμος, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

45. Τόδη Νεκταρία, δικηγόρος, μέλος της προσωρινής διοίκησης του υπό σύσταση Σωματείου
Μισθωτών και Ασκούμενων Δικηγόρων

46. Τουλγαρίδης Κώστας, εκπαιδευτικός, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Ανατ. Αττικής «Κ. Σωτηρίου»

47.Τρούλη Αντιγόνη, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

48. Τρώντσιου Λίτσα, δασκάλα, πρόεδρος του. Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

49. Τσολάκης Νίκος, ηλεκτρολόγος-μηχανικός, αντιπρόσωπος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Μακεδονίας στο 34ο συνέδριο του ΕΚΘ

50. Χαρατσής Χρήστος, γιατρός, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσ/νίκης (ΕΝΙΘ)

Ιταλία: Δολοφονία συνδικαλιστή στη διάρκεια απεργιακής περιφρούρησης

Οι νόμοι του εργασιακού μεσαίωνα ενάντια στο δίκιο των εργατών

ΤΑΞΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ για την Εργατική Χειραφέτηση Θεσσαλονίκης

 

Ο 37χρονος Αντίλ Μπελκαντίμ, εργαζόμενος και συντονιστής του συνδικάτου Si Cobas Novara, σκοτώθηκε μπροστά από τις αποθήκες της Lidl, κατά τη διάρκεια εθνικής απεργίας στον τομέα των logistics στις 18 Ιουνίου. Χτυπήθηκε και σύρθηκε από ένα φορτηγό στο πλαίσιο οργανωμένης απεργοσπαστικής προσπάθειας καθώς υπερασπίζονταν τα δικαιώματά του και αυτά των συναδέλφων του. Ο νεκρός απεργός, με καταγωγή από το Μαρόκο, ήταν συντονιστής της SiCobas στη Νοβάρα, συμμετείχε στην περιφρούρηση της πανεθνικής 24ωρης απεργίας στον κλάδο των logistics και μαζί με άλλους συναδέλφους του προσπάθησε να μπλοκάρει την πύλη εισόδου των προμηθευτών. O δράστης προσπάθησε να μπει στο εσωτερικό του πολυκαταστήματος παρά το μπλόκο. Το φορτηγό του παρέσυρε τον Αντίλ για 20 μέτρα και ο 37χρονος πέθανε μέσα σε λίγα λεπτά. Ο οδηγός του φορτηγού τραυμάτισε άλλους δυο εργαζόμενους, στη συνέχεια προσπάθησε να απομακρυνθεί ενώ αργότερα συνελήφθη από την ιταλική αστυνομία.

Είναι η δεύτερη επίθεση μέσα σε λίγες μέρες ενάντια σε εργάτες που παλεύουν για τα θεμελιώδη δικαιώματα τους στην Ιταλία σε τομείς της οικονομίας που είδαν μάλιστα τα κέρδη τους να εκτοξεύονται κατά την διάρκεια της πανδημίας. Στις 11 Ιουνίου στην αποθήκη της αμερικανικής πολυεθνικής FedEx στην πόλη Ταβεζάνο (κοντά στην Πιασέντζα) συνδικαλιστές της Cobas δέχθηκαν επίθεση με σιδερολοστούς από ομάδα στην οποία συμμετείχαν και σωματοφύλακες/οργανωμένοι κακοποιοί του τοπικού αφεντικού αποθήκης στην οποία εργάζονται σχεδόν αποκλειστικά προσωρινοί και ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι. Από την επίθεση ένας συνδικαλιστής βρίσκεται στο νοσοκομείο σε κώμα.

Αυτές οι δολοφονικές επιθέσεις έρχονται σε μια στιγμή που στην Ιταλία έχει ξεσπάσει κύμα εργατικών αγώνων με εμβληματικό αυτόν στην FedEx. Η στρατηγική του αμερικανικού κολοσσού στον τομέα των ταχυμεταφορών είναι η μείωση του κόστους μέσω της μείωσης του αριθμού των εργαζομένων και η καταστολή του δικαιώματος στον συνδικαλισμό, για να διαλύσει κάθε μορφή αντίστασης.

Τον Ιανουάριο η FedEx παρουσίασε ένα σχέδιο με 6.300 απολύσεις στην Ευρώπη μετά την απόκτηση της ανταγωνιστικής TNT και ξεκίνησε με την απόλυση 671 εργαζομένων στη Λιέγη του Βελγίου, όπου η ένωση απάντησε με δύο ημέρες απεργίας, λαμβάνοντας την υποστήριξη των εργαζομένων στην Πιασέντζα, οι οποίοι αγωνίζονταν για την ανανέωση της τοπικής σύμβασης και για εγγυήσεις απασχόλησης.

Απεργιακή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς, Πέμπτη 6 Μάη, 10.30πμ, Καμάρα

 

Τηλεργασία: Μια σύγχρονη μορφή εκμετάλλευσης | Μια έκδοση της Attack

Αναδημοσιεύουμε την εξαιρετική δουλειά της Attack στην Επισφάλεια και την Ανεργία με θέμα την τηλεργασία και τις συνέπειες της για τον κόσμο της εργασίας, η οποία παράλληλα περιέχει και προτάσεις αγωνιστικής διεκδίκησης στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται σε βάρος των εργαζομένων. Μπορείτε να κατεβάσατε την έκδοση από εδώ: 

Το πλήρες κείμενο της μπροσούρας είναι το εξής:

Τηλεργασία: Μια σύγχρονη μορφή εκμετάλλευσης

Εισαγωγή

Το παρακάτω κείμενο εργασίας αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια της Attack στην ανεργία και την επισφάλεια να αναλύσει τις βασικές πτυχές μιας ολοένα και πιο ισχυρής τάσης στην σύγχρονη αγορά εργασίας, την τηλεργασία. Το κείμενο επιδιώκει να συμπτύξει τα αποτελέσματα ερευνών-μελετών και τις υπάρχουσες θεωρητικές επεξεργασίες του εργατικού κινήματος με τις εμπειρίες και τα βιώματα των εργαζομένων στην τηλεργασία.

Με γνώμονα ότι το σύνολο του εργατικού κινήματος, και ειδικότερα η Νέα Εργατική Βάρδια, βρίσκεται αντιμέτωπο ολοένα και περισσότερο με την τηλεργασία και τα φαινόμενα αυθαιρεσίας που την συνοδεύουν, εκτιμούμε πως το παρόν κείμενο εργασίας μπορεί να αποτελέσει έναν εν δυνάμει οδηγό αγώνα και διεκδικήσεων τόσο για τις εργατικές συλλογικότητες όσο και για τους εργαζομένους που εργάζονται υπό καθεστώς τηλεργασίας.

Περιεχόμενα:

1. Οι εργασιακές αλλαγές τον καιρό της πανδημίας – Το ενδεχόμενο παγίωσης της τηλεργασίας
2. Τι είναι η τηλεργασία;
3. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η «αξιοποίησή» της από το κεφάλαιο
4. Η τηλεργασία στο σήμερα – Σημείο τομής η πανδημία
5. Η τηλεργασία στο αύριο
6. Οι συνέπειες της τηλεργασίας στον/ην εργαζόμενο/η
7. Η απάντηση μας μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα
8. Διεκδικητικό πλαίσιο πάλης

1. Οι εργασιακές αλλαγές τον καιρό της πανδημίας – Το ενδεχόμενο παγίωσης της τηλεργασίας

Η πανδημία του κορωνοϊού αναδιαμόρφωσε σε πολλά σημεία το εργασιακό τοπίο. Η συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών ήρθε αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας, της μείωσης μισθών και της αναδιοργάνωσης του εργατικού ωραρίου. Η παγκόσμια εφαρμογή έκτακτων εργατικών νομοθετημάτων, προκειμένου να αποφευχθεί ο συνωστισμός εργαζομένων (και πελατών) στους χώρους εργασίας, επανέφερε πιο επιθετικά στο προσκήνιο μοντέλα και τρόπους εργασίας, που τα παλιότερα χρόνια είτε βρίσκονταν σε πειραματικό στάδιο είτε ήταν πρώιμα ανεπτυγμένα.

Έννοιες και καταστάσεις, με προεξέχουσες την εκ περιτροπής εργασία και την τηλεργασία, άλλαξαν ριζικά την καθημερινότητα των εργαζομένων. Οι έκτακτες αυτές συνθήκες κατάφεραν καίρια πλήγματα στο παγκόσμιο εργατικό δυναμικό, μέσω της ελαστικοποίησης του εργατικού ωραρίου, της αλλαγής του χώρου δουλειάς, της μεταβίβασης μέρος του μισθού (του μεταβλητού κεφαλαίου, κατά τον μαρξισμό) από τον εργοδότη στο κράτος (δηλαδή, τελικά, στους ίδιους τους φορολογούμενος εργαζομένους) κ.ο.κ..

Κύριο ζητούμενο για το εργατικό κίνημα, εν μέσω και μετά την πανδημία, αποτελεί αρχικά η μη νομιμοποίηση-μονιμοποίηση των αντεργατικών, υπερεκμεταλλευτικών αυτών αλλαγών και εν τέλει η πλήρης ανατροπή τους. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, απαιτείται βαθύτερη ανάγνωση της νέας πραγματικότητας, όπως αυτή διαμορφώθηκε και συνεχίζει να διαμορφώνεται.

Όσον αφορά αρχικά, την εκ περιτροπής εργασία, αυτή φαίνεται πως εφαρμόστηκε από τις κυβερνήσεις ως ένα κατά βάση προσωρινό μέτρο που «γεννήθηκε» από την υγειονομική κρίση και στόχευε στην άμεση ανακούφιση των εργοδοτών από το «βάρος» της καταβολής ολόκληρου μισθού. Παρόμοια λογική ακολούθησε και η εφαρμογή των μεικτών συστημάτων αμοιβών (π.χ. ΣΥΝ-εργασία).

Όσον αφορά την τηλεργασία όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η τηλεργασία αποτελεί μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη περίπτωση για το σύνολο του φάσματος της εργασίας καθώς με την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων της για το κεφάλαιο, ο κίνδυνος διεύρυνσης και παγίωσης της, (και) μετά την πανδημία, φαντάζει πιο ορατός από ποτέ. Ενδεικτικά, εν μέσω της πανδημίας η τηλεργασία φαίνεται να παγιώνεται ως νέα πραγματικότητα για πολλούς εργαζόμενους της μισθωτής διανόησης (τηλεπικοινωνίες, πληροφορική, ναυτιλιακά, ΜΜΕ, τεχνική υποστήριξη κ.λπ.), σε όλο τον κόσμο.

2. Τι είναι η τηλεργασία;

Η τηλεργασία, εν πολλοίς, ορίζεται ως η δυνατότητα ή υποχρέωση ενός εργαζομένου να δουλεύει εκτός του συμβατικού εργασιακού χώρου αξιοποιώντας τη συνδυαστική χρήση των τεχνολογικών μέσων. Ο εργαζόμενος στην τηλεργασία επικοινωνεί εξ’ αποστάσεως με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων με τον εργοδότη του και εν γένει τη διεύθυνση της εταιρείας, τους συναδέλφους του και (όπου χρειάζεται) με τους πελάτες που εξυπηρετεί.

Η τηλεργασία στηρίχθηκε στην πεποίθηση πως πλέον, η καταλυτική ανάπτυξη του Internet -ιδιαίτερα στη σημερινή και μελλοντική φάση εξέλιξής του- μπορεί να «μεταφέρει» τον χώρο δουλειάς σε οποιοδήποτε τοποθεσία ο εργαζόμενος μπορεί να βρει πρόσβαση στο διαδίκτυο (χωρική παράμετρος) και να διαθέτει μέσο εργασίας (δηλαδή έναν υπολογιστή, ένα laptop ή ακόμα και ένα κινητό). Τα κύρια τεχνολογικά σημεία τομής, που μπορούν να καθιερώσουν την τηλεργασία ως δομικό κομμάτι της εργασιακής πραγματικότητας στο σήμερα είναι τα σύγχρονα λογισμικά και μέσα εργασίας, οι νέες δυνατότητες άμεσης επικοινωνίας (chat, webcamera κ.ά.) και τα ιδιωτικά δίκτυα.

Η τηλεργασία συχνά αναφέρεται και ως «δουλειά από το σπίτι». Παρόλα αυτά δεν πρέπει να συγχέεται ούτε με τις «δουλειές στο σπίτι», δηλαδή την οικιακή δουλειά στα πλαίσια του νοικοκυριού (παρόλο που για μας θεωρείται εργασία που θα πρέπει να αμείβεται), ούτε με εργασίες που παραδοσιακά, δηλαδή κατά τα πρώιμα και μεταγενέστερα στάδια του καπιταλισμού, διεξάγονταν εξ’ ολοκλήρου ή εν μέρει από το σπίτι πάντα υπό την εποπτεία κάποιου εργοδότη (π.χ. ράφτρες, μισθωτοί διορθωτές, μεταφραστές, σχεδιαστές, μισθωτοί ζωγράφοι).

Καλώς ήρθατε στο 1885. Ανακοίνωση σε εκτυπώσιμη μορφή (pdf)

 

Καλώς ήρθατε στο 1885 (Ταξι... by 21aristera

Ανακοίνωση της Ταξικής Κίνησης Θεσσαλονίκης: Καλώς ήρθατε στο 1885*

Καλώς ήρθατε στο 1885*

Αρχικά, θα θέλαμε να παρουσιάσουμε ποιοι είμαστε. Είμαστε μία ομάδα εργαζομένων, που συναντηθήκαμε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2020. Ονομαζόμαστε Ταξική Κίνηση και χρησιμοποιούμε συνελεύσεις για να συζητάμε και να αποφασίσουμε. Παρακινούμενοι από τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι στην δουλειά μας(υπερωρίες, φόβος της ανεργίας, μαύρη εργασία, εκμετάλλευση, έλλειψη ελεύθερου χρόνου και φωνές από τα αφεντικά), δημιουργήσαμε αυτή την συλλογικότητα, για να απευθυνθούμε σε όλους που αντιμετωπίζουν την ίδια καθημερινότητα και να δράσουμε μαχητικά και συλλογικά απέναντι στην εργοδοσία και την κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση δεν προτίθεται να κάνει καμιά ανακωχή. Παρά την πανδημία, παρά την εκτίναξη της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας, συνεχίζει ακάθεκτη την επίθεση σε εμάς. Μας έχουν αναλώσιμους και από την άλλη μας λένε ότι φταίμε για το κακό ριζικό μας. Φταίμε γιατί είμαστε άνεργοι, γι’ αυτό περιορίζουν δραματικά τα επιδόματα που μας δίνουν, τα οποία δεν φτάνουν ούτε για τις βασικές μας ανάγκες. Φταίμε γιατί μας καταργούν τη σταθερή εργασία, αφού είμαστε τεμπέληδες και μόνο με τις συμβάσεις ομηρίας ορισμένου χρόνου, την απειλή της απόλυσης και της διαρκούς αξιολόγησης (να ξεχωρίζουν τα καλά απ’ τα σκάρτα) μπορούμε να γίνουμε παραγωγικοί. Φταίμε γιατί αρρωσταίνουμε γι’ αυτό θα τιμωρηθούμε για την αναρρωτική άδεια ή την καραντίνα με απλήρωτες υπερωρίες, όπως στα κάτεργα. Πάλι η ατομική ευθύνη του θύματος. Δεν μας αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Δίνουν τα πάντα στην εργοδοσία. Χαρίζει τις εργοδοτικές εισφορές, νομοθετεί δεκάδες φοροαπαλλαγές, επιδοτεί το «μισθολογικό κόστος» έως και 70%, δηλ. με τα λεφτά του δημοσίου και τη λεηλασία του εισοδήματος μας από τη φορολογία – άμεση και έμμεση – δωρίζει υπερεκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό στους επενδυτές. Ενώ με την ελαστική εργασία, την κατάργηση ή αναστολή των ΣΣΕ και την τηλεεργασία, οι εργοδότες πετυχαίνουν με «ένα σμπάρο δύο τρυγόνια»: διπλάσια εργασία με μισό μισθό. Παράλληλα, επιχειρείται να καθιερωθεί ένα νέο καθεστώς εφιαλτικού ελέγχου και επιτήρησης, όπου η έκτακτη ανάγκη του κορωνοϊού θα επιδιωχθεί να μονιμοποιηθεί. Όλα αυτά, δεν είναι παρά καθημερινότητα και στον κλάδο του επισιτισμού και του εμπορίου. Τα αφεντικά, πατώντας πάνω σε μια σειρά αντεργατικών νόμων που έχουν θεσπίσει οι κυβερνήσεις, βρίσκουν την κρίση ως ευκαιρία. Εμείς καιρός να βρούμε την ευκαιρία να στραφούμε εναντίον τους, τόσα χρόνια που μας βάζουν να δουλεύουμε με τους χειρότερους όρους και μας πληρώνουν με μισθούς που δε βγαίνει ούτε το νοίκι!

Σε όλη αυτή τη κατάσταση, ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες, οφείλουμε να μη μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Πρώτα και κύρια, απαιτείται η οργάνωση στο Σωματείο μας. Ο καθένας και η καθεμιά μας να βρεθεί στο πλευρό των εργαζομένων του κλάδου του ώστε το εργοδοτικό πογκρόμ που ζούμε τα τελευταία χρόνια να βρει εμπόδια στο δρόμο του. Να μη μείνουμε εκεί! Να πολιτικοποιήσουμε τους αγώνες μας ενάντια στην εργοδοσία, τη κυβέρνηση και το κεφάλαιο και να σταθούμε απέναντι στον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ. Να φτιάξουμε τα δικά μας προγράμματα πάλης στους χώρους εργασίας, να απαιτήσουμε καλύτερους όρους εργασίας. Εξ΄ άλλου, ζούμε στις εποχές που κάποιοι κατέχουν χίλιες φορές το περιττό και εμείς στοιβαζόμαστε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ως μετανάστες, κινδυνεύουμε στο δρόμο ως γυναίκες, δουλεύουμε απάνθρωπα ως εργαζόμενοι. Μπορούμε να δουλέψουμε και να ζήσουμε με άλλους όρους, καιρός να το διεκδικήσουμε όλοι μαζί.

* Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ο νέος νόμος που έρχεται καταργεί επισήμως το 8ωρο. Ως εργαζόμενοι έχουμε επιστρέψει σε μια εποχή όπου είμαστε πλήρως υποταγμένοι στα αφεντικά μας, που ελέγχουν ασύδοτα τους μισθούς μας, τον χρόνο μας, ακόμα και την προσωπική ζωή μας. Όσα κερδίσαμε από το 1886 και μετά δεν τα παραχώρησε ευγενικά κανένας εργοδότης, δεν τα παραχώρησε καμία κυβέρνηση. Κατακτήθηκαν με οργάνωση, αγώνες, απεργίες, εξεγέρσεις.

ΤΑΞΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ για την εργατική χειραφέτηση Θεσσαλονίκης

Facebook: Ταξική Κίνηση Θεσσαλονίκης
Email: taksikikinisithess@gmail.com
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6974900668

Ενημέρωση για 1η ανοιχτή συνέλευση της Ταξικής Κίνησης Θεσσαλονίκης

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 1ης ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σήμερα πραγματοποιήθηκε η 1η ανοιχτή συνέλευση της Ταξικής Κίνησης Θεσσαλονίκης, μιας ελπιδοφόρας και νέας προσπάθειας για το εργατικό κίνημα. Στη συνέλευση παρευρέθηκαν μαζικά, αγωνιστές και αγωνίστριες από διαφορετικές γενιές και κλάδους, που έχουν ως κοινό σημείο την προσπάθεια ανασυγκρότησης του Εργατικού Κινήματος για τη σύγκρουση με το Κεφάλαιο και τις πολιτικές του.

Στη συνέλευση έγινε αποτίμηση της πορείας-σταθμός της ΔΕΘ, ενώ έγινε λεπτομερή ανάλυση για τα αντεργατικά νομοσχέδια που έρχονται από την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτή τη στιγμή είναι σαφές ότι κράτος, κεφάλαιο και κυβέρνηση προσπαθούν να πάρουν για τα καλά κεφάλι απέναντι στην εργατική τάξη, ωστόσο είναι πραγματικότητα ότι υπάρχουν ανοιχτές δυνατότητες για μια κοινωνική αλλαγή, βασισμένη στους ταξικούς αγώνες.

Βασικό στοιχείο της συζήτησης αποτέλεσε η ανάλυση που έγινε για τους κλάδους της πληροφορικής, της έρευνας, των τεχνικών, της υγείας, των ΟΤΑ, των τεχνών, του εμπορίου κ.α. Οι πολλές και ζωντανές τοποθετήσεις έδειξαν τη δυναμική μιας κίνησης που θέλει να αλλάξει ριζικά την κατάσταση και να βάλει τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.

Αποφασίστηκε η έκδοση μπροσούρας για το Εργατικό κίνημα της πόλης και τέλος, μια σειρά από παρεμβάσεις σε μαζικούς εργασιακούς χώρους το επόμενο διάστημα, ενώ στα πλαίσια του αναγκαίου διεθνισμού του εργατικού κινήματος θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με συντρόφους και συντρόφισσες από τα Βαλκάνια.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Σάββατο 10/10, 08:30 στο one salonica

Πέμπτη 15/10, 09:30 στο cosmos

Σάββατο 17/10, 08:30 στο one salonica

Επόμενη συνέλευση της Ταξικής Κίνησης Θεσσαλονίκης θα γίνει στις αρχές του Νοέμβρη.

Θεσσαλονίκη, 3.10.2020

Ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στη ΔΕΘ, Σάββατο 12/9, Καμάρα, 6μμ